Bij toeval begon ik vandaag te lezen in de stukken die ik hier bijna 7 jaar geleden schreef. Ik was van plan even wat artikelen na te lopen op technische foutjes, maar ineens sta ik stil en observeer.

Mijn ‘heksenpad’ begon in het voorjaar van 2003. Vanaf dat moment begon een periode van verkennen en uitproberen. En nu ik mijn woorden uit die beginperiode zo eens teruglees, merk ik dat een glimlach om mijn lippen speelt. Wat was ik aan het worstelen met ‘de betekenis der dingen’. En wat heb ik in de afgelopen jaren veel geleerd (en veel nog niet).

Het half-lacherige uitproberen van dingen, zonder ook maar in het minst te begrijpen waar ik mee bezig ben, is er wel zo’n beetje af. Intussen ben ik in mijn vierde leerjaar bij de Hermetic Order of the Temple of Starlight en ik begrijp beter waar bepaalde handelingen vandaan komen.

Veel vaardigheden heb ik me nog niet eigen gemaakt. Ik heb ‘wat’ kennis opgebouwd van tarot, van kruiden, van mythologie, visualiseren, kanaliseren, van het werken met boven-beneden en kabbalah. Maar bijvoorbeeld stenen en astrologie, daar ben ik niet veel verder mee gekomen. Vooral filosofisch ben ik gegroeid. Veel inzichten zijn erbij gekomen. Veel bruggen tussen visies, culturen zijn gelegd. Ook tussen wetenschap en magie.

Tegelijk heeft zich in mijn leven een enorme verandering voltrokken. Vaste lezers hebben gezien dat ik in het afgelopen jaar relatief weinig geschreven heb. Ik ben wel veel aanwezig geweest in de Orde. Maar verder draaide mijn leven om een enorm project dat zich richt op het beschermen van onze toekomst hier op aarde.

Ik heb in mijn werk nog nooit zo zwaar onder vuur gestaan, zelden zo’n heftige politieke spelletjes over me heen gehad en niet eerder zó veel offers gemaakt als het laatste jaar. En tegelijk… heb ik ook niet eerder met zo’n voldoening, liefde en energie gewerkt. Het is zwaar, maar ik ben op mijn plek gevallen. De plek waar al mijn idealen, dromen, wensen, kennis en vaardigheden bij elkaar komen en optimaal gebruikt worden. Waar de missie van mijn leven zich ontvouwt.

Mijn opleiding in de Hermetische traditie en de support van mijn Magister Templi, Ina Cüsters – van Bergen, bleken het afgelopen jaar mijn belangrijkste ankers. Tussen het resultaatgedreven leven, het doorbijten heb ik steeds opnieuw momenten kunnen pakken waarop ik even kon uitzoomen. Het grote geheel kon zien. Kon reflecteren op en overleggen over waarom ik doe wat ik doe, welke lijnen er liggen.

Elke trainingsdag was een dag waarop ik kon opladen, op adem kon komen en ontroerd werd. En ik ben dankbaar. Dankbaar dat ik kan staan tussen de Orde-leden voor en na mij.

Niet iedereen heeft een structuur nodig om zich te ontwikkelen. Ik wel. De structuur van de Orde, met (in mijn geval) elke maand twee trainingsdagen waarin kennis en ritueel worden gecombineerd en elk jaar 2 weekendtrainingen, houdt mij op koers op mijn spirituele pad, en daarmee… in het dagelijks leven.

Ben ik klaar? Nee, absoluut niet, gelukkig niet. Heb ik het idee op de goede weg te zijn. Ja. Het was het vinden van -die- rust die me veranderd heeft en ruimte geeft. Ik zoek wel, nog steeds. Maar niet meer ‘in het wilde weg’.

Op deze door Hubble genomen foto zie je twee spiraalsterrenstelsels (zoals de onze dus) die met elkaar in botsing zijn gekomen en bezig zijn te versmelten tot één reuzenstelsel.

Ze bevinden zich in het sterrenbeeld Kreeft. De foto maakt deel uit van het GOALS project. Meer informatie over het/de stelsel(s) vind je hier. Of bekijk de video: hubblecast 31

Aankondiging:

Zoals elk najaar is er ook dit jaar weer een weekendtraining waarvoor je geen lid van de Orde hoeft te zijn.
Het thema van deze keer: The Black Goddess of Miracles

Wat gebeurt er tijdens zo’n weekend?

Omdat ik zelf intussen een aantal weekendtrainingen heb bijgewoond kan ik uit persoonlijke ervaring zeggen: de training is intensief. Je begint op vrijdagavond met het eerste ritueel, ’s nachts zijn er vaak ook taken voor de deelnemers (niet per se voor iedereen) en op zaterdag en zondag wordt de dag verdeeld in stukken theorie en ritueel. Je dompelt jezelf eigenlijk vanaf vrijdagavond tot zondagmiddag onder in ‘een andere wereld’. Kijk hier voor foto’s van eerdere weekendtrainingen.

Wanneer: 13-15 november 2009
Locatie: een klooster in Brabant
Kosten: EUR 295,00 (gebaseerd op een tweepersoonskamer)

Kijk op deze pagina voor meer informatie over de training.

Ik ga ook, dus wellicht zien we elkaar daar!

Ik denk dat iedereen in z’n leven wel een of meer keer nadenkt over de vraag ‘Wordt het voor mij tijd om vegetarisch te gaan leven?’. Mij overkwam het in elk geval regelmatig. En ik heb tot voor kort altijd besloten dat ik mijn eigen balans wel kon vinden. Mét vlees, vis en vogel.

De redenen om nu ineens wel het eten van dieren over te slaan zal ik je besparen (is nogal voordehandliggend) maar de hilarische verrassingen waar ik voor kom te staan wil ik graag met je delen. Ik sta af en toe best raar op mijn neus te kijken.

Een van de moeilijkste punten waar ik tegenaan ga lopen is vegetarisch zijn in het zakelijke leven. Vergader-ontbijt, vergader-lunch, vergader-diner… En misschien nog wel moeilijker: evenementen.

Gisteren stond ik op het eerste evenement sinds mijn besluit. In de race tegen de klok was ik mijn lunch alweer vergeten en eigenlijk had ik wel een beetje trek toen de hapjes voorbij kwamen. Maar als ik één ding niet kan gebruiken dan is het dat mensen zich vooral met mij bezighouden als ‘die dame die altijd moeilijk doet over eten’.

Grote schalen kwamen voorbij, soms kon ik in een oogopslag wel zien dat dat niets meer voor mij was, in andere gevallen had ik geen idee wat er voor kledder op dat toastje lag. En omdat ik het verdom om continu te gaan vragen wat me wordt aangeboden (wat de conversatie te veel zal afbuigen en het gesprek dat ik net aan ‘t voeren ben ruineert) was de snelste oplossing… vriendelijk te glimlachen en ‘nee, hoor, dank je wel’ te zeggen.

Bye bye gedachteloos meegraaien van grote schalen gepresenteerd voer. Goh, wat zal ik slank gaan worden?! .

De inschrijving voor de tuin loopt nog steeds, maar het zal nog wel een tijdje duren voordat ook ik in het voorjaar ‘op het land sta’. Ik moet me vooralsnog beperken tot het balkon. Wel heb ik alle tijd om na te denken over een langetermijn plan. Sommige planten uit mijn jeugd zullen er geen plaats in krijgen en nog onbekende planten zullen een rol gaan spelen. De reden: klimaatverandering.

Op mijn balkon merk ik de afgelopen jaren al een groot verschil met de jaren hiervoor. De wind is steviger, veel planten waaien kapot (eerst kon ik nog veel planten buiten de reling hangen, nu is zo’n plant ten dode opgeschreven). Meer soorten krijgen last van ziektes als meeldauw.

Bij het inrichten van de toekomstige tuin, zijn er een aantal factoren waar ik rekening mee wil houden. De kern zit ‘m in extremere verschillen;

• Warmer
  We zijn gewend aan een maximum rond 30 graden, die zal gaan richting 40. Planten die die hitte niet aankunnen zullen verschroeien. De enige oplossing is volgens mij voldoende ’dak’ boven hun hoofd, dit is van invloed op de ‘architectuur’ van de tuin en dan met name de indeling hoog-laag. [... »]

De TED conferentie, die elk jaar plaatsvindt, staat wereldwijd bekend als een van de meest vernieuwende conferenties. Grote namen spreken er, opvallende onderzoeken komen naar buiten. Als psycholoog ben ik natuurlijk geinteresseerd in het werk van Helen Fisher. Maar het waren de prachtige voorbeelden uit oude culturen die me grepen in haar toespraak:

Veel heksen en andere pagans voelen zich aangesproken door het leven zoals de boeren vroeger deden; je ding doen wanneer de zon op is, met de seizoenen meedraaien en van je eigen land eten. Well, if you’re one of them, dan heb ik een tip voor je:

Op de BBC is vandaag (zaterdag) een nieuw programma gestart waarin een boerderij een jaar lang bewoond gaat worden volgens de ‘old way’ rond 1880. Alex (archeoloog, hij gaat de oogst en dieren verzorgen), Peter (ook archeoloog, gaat zich verdiepen in stoom en paardekracht) en Ruth (gespecialiseerd in geschiedenis, zij gaat zich bezighouden met de woning, het eten etc.) dragen de kleding, eten het voedsel en leven het dagelijks leven zoals dat was in de 19e eeuw. Ze kweken dieren en groenten uit die tijd en leren de ambachten van toen.

Het is erg leuk om mensen uit onze tijd te zien ruzieen met oude ambachten. In de eerste aflevering betraden de bewoners het huis, gingen schoonmaken, renoveren en troffen allerlei oude apparaten. Ze leerden koken (en leven) op kool, ipv elektriciteit en gas, en hoe ont-zet-tend zwaar het is om een stuk land te ploegen met een handploeg-aan-paard. De vrouw des huizes leerde schoonmaken op negentiende eeuwse wijze en natuurlijk hoe ze groenten en fruit kan inmaken. Leuke tv om naar te kijken, romantische beelden van een zwaar leven.

En hoewel ik de laatste maanden weinig met kruiden heb gedaan… bij het zien van de beelden van het maken van chutneys, piccalilly, ketchup en andere inmaaktechnieken gingen mijn handen meteen jeuken!

De Processieweg naar de Goden
(Ritual Magic serie, deel I en II)

Door de enthousiaste reacties op de basiscursus in Amsterdam… hebben we besloten nóg een basistraining in Amsterdam te geven vanaf februari 2009!!

Deze keer komt Ina Cüsters-van Bergen, magister van de Ordo Templi Lucis Asterum, een training geven uit de Ritual Magic Serie: een serie lessen die binnen de Orde noodzakelijk zijn op weg naar initiatie.

Ruisende gewaden, geurende wierook, gekleurde altaren…

Een ritueel werkt als je bepaalde basisprincipes in acht neemt. In het eerste gedeelte van deze cursus leer je de basisprincipes van Magisch Ritueel. In het tweede deel leer je deze toe te passen in Ritueel Drama en Mysteriespel en ga je ervaren hoe krachtig ze werken. We gebruiken hiervoor de Egyptische Mythologie. 

Voel hoe jij gedragen en opgetild wordt door de aaneenschakeling van mantra, mudra, processie en een omgeving die door zintuiglijke schoonheid versterkt wordt. Voel hoe Woorden van Kracht de tempel vullen met energie.

Rituelen versterken je persoonlijkheid, verhogen je stabiliteit en versnellen je groei. Je bouwt hiermee een brug tussen je hogere missie en je alledaagse leven. [... »]

(M13 door Hubble.)

De Hubble Space Telescope is al jaren ‘over datum’ maar doet nog steeds fantastisch werk. Kortgeleden heeft ie een opname gemaakt van de bolvormige sterrenhoop M13 in het sterrenbeeld Hercules.

M13 is een van de helderste en best zichtbare clusters die we kennen (er zijn er ongeveer 150 geregistreerd). In een donker gebied schijn je ‘m met het blote oog te kunnen zien. (Dat lukt mij natuurlijk niet hier in Amsterdam.) De sterrenhoop bevindt zich op ongeveer 25.000 lichtjaar afstand van de aarde en beslaat een gebied van ongeveer honderdvijftig lichtjaar.

In de kern van de sterrenhoop is de dichtheid van sterren zo groot dat ze regelmatig op elkaar inslaan. Bij zo’n samensmelting wordt een nieuwe ster gevormd die ze in de astronomie een ”blue straggler” noemen. De helderste rode sterren in het clusters zijn oude rode, afgekoelde giganten (supernova’s). Clusters zoals deze zijn immers de thuishaven van de oudste sterren in ons universum, naar alle waarschijnlijkheid nog van vóór de vorming van onze melkweg.

Vaste lezers hier op Heksenpad weten wel dat ik geen echte kenner ben op het gebied van astrologie. En al helemáál niet als het nog een stapje verder gaat dan de ‘gewone’ zodiak. Toch vind ik de Zodiak van Dendera fascinerend en zeker als iemand dan met kleurtjes gaat aangeven waar al die plaatjes voor moeten staan (laatste afbeelding). Of ‘t klopt moet je niet aan mij vragen. Maar… misschien weet een van de lezers er meer over?

(klik om te vergroten)

(klik om te vergroten)

Dierenriem in rood, planeten in geel en andere symbolen in groen en blauw.

Wanneer je de werkwijze van ceremonieel magiërs een beetje kent, dan weet je dat we meestal binnen werken, in gewaad en gebruikmaken van wat er binnen mogelijk is. Waterdicht hoeft in zo’n geval niet alles te zijn (meestal niet, hooguit spatwaterdicht ) en met een geluidsinstallatie in de buurt kun je leuke dingen bereiken.

Vaak sta ik in de rituelen versteld van Ina’s muziekkeuze en binnen de groep zie je soms acute hebberigheid ontstaan ‘die muziek wil ik ook!’. Ik kan niet zeggen dat ik daar helemaal vrij van ben en daarnaast hoor ik regelmatig muziek waarvan ik denk… ‘Dat zou ook mooi zijn voor een ritueel!’.

Misschien sla ik de plank wel helemaal mis. Ik schrijf tenslotte geen rituelen in het opleidingsstadium waarin ik nu ben. Hoe dan ook… de volgende muziek wil ik jullie niet onthouden. Armand Amar maakt erg mooie en sfeervolle composities:

(Hier vind je een overzicht van zijn muziek en kun je wat voorproefjes beluisteren.)

Passiebloem
(Passiflora Incense, P. incarnata)

Passiebloem, foto eigen beheer. Klik om te vergroten.

Van alle planten die je kunt meenemen naar een kerk, is passiebloem het meest controversieel. Het verhaal gaat dat de monnik Jacomo Bosio, die in 1609 bezig was met een verhandeling over Christus, het als zijn plicht zag om deze bloem te presenteren als “het grootste wonder van de glorie van Christus”: in de bloem zag hij de symboliek van het Mysterie van de Passie van Jezus Christus.

De corona (stralenkrans) zag hij als de doornkroon, de meeldraden (die in een vijfhoek staan) als de spijkers waarmee Christus aan het kruis was genageld en de donkere uitlopers als de martelwerktuigen. De soortnaam “incarnata” betekent dan ook ”vleeskleurig” en wordt ook wel uitgelegd als “opnieuw vlees geworden”; wedergeboren.

Sommige passiebloem-soorten (er zijn er ongeveer 400) geven smakelijke vruchtjes (passievruchten). De plant wordt meestal tussen 1 en 3 meter hoog. Vergis je trouwens niet in de Passiflora Foetida; net als de Asa Foetida, ofwel duivelsdrek, stinkt die verschrikkelijk.

Medicinaal:

Sinds zijn ontdekking is de passiebloem in gebruik als een verdovend en krampopheffend middel. Indianen bijvoorbeeld, gebruiken het als een licht verdovend middel. Passiflora werd geïntroduceerd in de Noord-Amerikaanse geneeskunde via de Noord-Amerikaanse Indianen, maar ook door het gebruik onder slaven, die het als thee dronken als een kalmerend middel, als medicijn tegen hoofdpijn, kneuzingen en als pijnstiller.

[... »]

Via de Ordo Templi Lucis Asterum leerde ik Elodie Hunting kennen, een zeer doorgewinterd astrologe die o.m. horoscopen schrijft voor het AD en vele andere bekende bladen. Sinds kort kun je niet alleen artikelen van haar lezen… je kunt ook naar haar luisteren.

In de wekelijkse radio-uitzending ‘Onder de sterren’, op vrijdag tussen 20 en 21 uur bij Hatsjepsoet vertelt zij, samen met haar vader Leo over actuele planeetstanden etcetera.  De uitzending van vrijdag jl., is nog te beluisteren via “uitzending gemist” in het archief van de online radiozender).

De eerste uitzending verloopt een beetje rommelig en beide astrologen moeten duidelijk een beetje wennen aan hun nieuwe rol als radio-presentator, maar tussendoor steek je heel wat wetenswaardigheden op, bijvoorbeeld wat een retro-Mercurius nou precies is of wat typische eigenschappen van een Weegschaal zijn.

(Planeten montage. Bron: NASA.)

Fotograaf: onbekend.

In Magadan (Siberië) staat een enorm, maar relatief onbekend beeld. Het is Maska Scorbi, ofwel ‘the mask of grief’, gemaakt door Ernst Neizvestni. Het is pas geplaatst in de jaren negentig, maar herdenkt de miljoenen slachtoffers van Lenin/Stalin aan het begin van het vorige decennium. Aan de achterkant hangt een man zonder hoofd en huilt een jong meisje, aan de binnenkant is een gevangencel uit deze periode nagebouwd. Ik plaats de foto’s hier omdat ik wel vaker op Heksenpad kijk naar de vrijheid van godsdienst; het is voor ons zo normaal. Helaas heb ik geen foto’s kunnen vinden van de stenen om het beeld heen: daarop zijn religieuze symbolen uitgehakt.

Bron: Janez A. Sever (klik om te vergroten)

Je komt er via de Kolymatrakt, de ‘road of bones’ ofwel ‘bottenweg’ die is aangelegd door de dwangarbeiders uit de goelag-tijd. Er zijn zoveel mensen gestorven tijdens de aanleg (en dus verwerkt in de weg) dat je eigenlijk over één groot grafmonument rijdt.

Ik zag trouwens zelf het beeld voor het eerst in de uitzendingen van Ewan en Charlie’s Long way Round.

Schorpioen uit Bayers Uranometria (1603). Klik om te vergroten.

Schorpioen en melkweg. Foto door Stéphane Guisard. Klik om te vergroten.
(Nee, het is niet die witte, Antares is rood!)

Natuurlijk heb je een goede kijker nodig om dít te kunnen zien. Maar ook met het blote oog kun je straks kijken naar de rode gigant Antares (Alpha Scorpii) in de kop van de schorpioen. De ster doet denken aan Mars, vandaar de naam: Ant-Ares (”lijkt op Mars”).

Uit de nieuwsbrief van Alles over Sterrenkunde: “Aan het begin van de avond zie je de maan laag boven de zuidwestelijke horizon. Linksboven de maan staat de ster Antares in de Schorpioen. Kijk rond 21.30 uur, aan het eind van de schemering.”

Verder klikken:

• Duidelijke kaart met clusters en sternamen in Scorpius.

Het is hier een tijdje vrij stil geweest; een forse klus vroeg al mijn aandacht, maar ik heb natuurlijk niet helemáál stilgezeten.

Een van de belangrijkste stappen die ik in de afgelopen weken heb gezet is namelijk… de inschrijving voor een tuin. Niet op een volkstuinenpark waar het een halve camping is, maar een échte tuin, zonder gas/elektra of stromend water op de tuin zelf en waar je (eigenlijk) niet mag overnachten.

De wachttijd is zo’n 3 á 4 jaar en daar ben ik eigenlijk wel blij om. Volop tijd om dingen uit te zoeken, te leren en vooral ook om mezelf geestelijk voor te bereiden.

Van tuin-hater naar tuin-liefhebber

Hier op Heksenpad heb ik natuurlijk weleens iets geschreven over de planten op mijn balkon, maar de stap naar een tuin is voor mij heel groot. De laatste keer dat ik een tuin had was in 1994 en die tuin hoorde bij het huis dat we huurden. Ik vond het vreselijk; we waren alleen maar bezig met het weghalen van onkruid in een tuinontwerp dat niet ‘mien stiel’ was en ik heb altijd geroepen dat ik tuinieren niks aan vond.

Maar tijdens mijn speurtocht in het heksenwereldje én de tocht in de wereld van afrodisiaca maakte ik kennis met bijzondere kruiden. Ineens wat mijn interesse gewekt. Langzaam verschenen er steeds vaker plantjes op mijn balkon en intussen staan hier regelmatig kweekbakken voor kruiden waar op andere manieren niet aan te komen valt dan ze zelf maar te zaaien.

In mijn werk (als redacteur voor online woonmagazines) schrijf ik zelfs weleens over tuinen en planten en ik kijk (lach maar!) regelmatig naar programma’s als Gardeners World. Zo veranderde ik in de afgelopen 5 jaar van een tuin-hater ineens toch nog in een tuin-liefhebber. Als er maar iets bijzonders met die planten is.

Eet- of bruikbaar

Bij de inschrijving voor de tuin wist ik één ding zeker: het wordt geen tuin met plantjes waar niets aan te beleven valt. Planten die alleen maar leuk staan te wezen… doen me helemaal niks. Eetbaar of anderszins bruikbaar, anders hoeft het niet.

Bieslook (Allium Schoenoprasum) in bloei, foto eigen beheer.

Tijdens een recente aflevering van Gardeners World, over cottage gardens, zat ik met een opgetrokken wenkbrauw te kijken. Al dat fleurige gedoe… niet mijn ding. De planten die in onze generaties als ‘traditioneel voor een cottage garden’ worden gezien trekken me totáál niet. Totdat de programmamakers in de historie duiken. En terecht komen bij de eeuwen waarin tuinen alleen maar dienden voor voedsel, gezondheid en handel.

Op dat moment barst ik in lachen uit; “Ik zie het al, wat ik ervan wil maken… is gewoon een Heksentuin!!”

Kleine medewandelaar op het pad from heksenpad on Vimeo.

Sinds gisteren (2 augustus) is er een kleine zwartharige nieuwe medebewoner in huize Heksenpad. Beetje onverwacht allemaal, na een noodoproep van Mathys op Twitter, maar vooralsnog klikt het erg goed tussen katertje en mij. Maandag maar eens langs de dierenarts om ‘t beessie na te laten kijken, ns zien of ik het dan nog zo leuk vind .

(Semini, in de poort van ‘het Steen’ in Antwerpen. Foto’s eigen beheer.)

Nu ik zo vol met werk zit dat ik nauwelijks de deur uit kom, blijft er voor het slapen gaan af en toe eens een moment over om wat stukken in draft eindelijk eens op Heksenpad te zetten. Vandaag: Semini.

Het is alweer een tijd geleden dat ik voor het eerst tegen dit beeldje in Antwerpen aanliep. Hoewel ik de stad al menig maal bezocht had en ‘het Steen’ ook vaak gepasseerd was, was niet eerder mijn oog op dit beeldje gevallen. [... »]

Knoflook
ook wel knuiflook, oyuyn (Allium Sativum)

Knoflook heeft in veel verschillende culturen de reputatie een goed effect op het hart en het sexleven te hebben. Volgens Plinius werd in Egypte een eed afgelegd onder het aanroepen van ui en knoflook, het was een heilig kruid en wordt vermeld in de Ebers papyrus van ca. 1550 v. C. In het graf van bijv. Toetanchamon zijn tenen knoflook gevonden. Maar ook in onze tijd staat het bekend om de goede werking bij hart- en vaatziekten.

Cholesterol als reden voor ‘impotentie’

Laat ik eens bij de feiten beginnen: 1 op 10 mannen kan geen erectie (meer) krijgen. Velen denken dat dat een psychische oorzaak heeft of ‘gewoon’ een kwestie is van leeftijd. Maar in veel gevallen is er een andere oorzaak aan te wijzen: vermindering van de bloedtoevoer naar de penis. De oorzaak: opgehoopt cholesterol in de aderen van de penis.

Er is een groot verband tussen de aderen in het hart en die in de penis. Tijdens onderzoek met mannen met problemen bij de bloedtoevoer van hun penis, zagen de medici vaak óók een verharding van de aderen in hun hart. Wetenschappers houden e.e.a. intussen nauwlettend in de gaten en hebben geconcludeerd dat (deze) problemen met impotentie gemiddeld 3 jaar aan de hartaanval vooraf gaan. Ga naar de dokter om te achterhalen of er een probleem in je bloedvaten zit en pas je dieet aan; beperk alcohol, suiker en ‘foute’ vetten.

Chemie:

Knoflook staat al eeuwen bekend om z’n ontsmettende werking. Tijdens oorlogen werd het sap van de knoflook op wonden gesmeerd. En in de middeleeuwen werd het een belangrijk bestanddeel van ‘dievenzalf’; lijkenpikkers vreven zich met dit middeltje in voordat ze slachtoffers van de pest gingen beroven.  [... »]

(Foto eigen beheer, klik om te vergroten.)

Een tijd geleden was ik met een vriendin in de Sint Servaas in Maastricht. In de schatkamer viel mijn oog op dit kruis. Er was geen bijschrift te vinden (behalve iets als “kruis”) en ook in het boekje dat ik bij de uitgang kocht kon ik het niet terugvinden. Er is gewoon níéts over te vinden en ik… ik zit maar met het idee dat ik het wel weet maar nét de link niet leg.

Het deel me zelfs een beetje denken aan de Cipher Manuscripts: