Mijn ervaringen met wierook zijn niet zo positief. Sinds de middelbare school kom ik wel mensen tegen die van het ene op het andere moment ineens stevig wierook in huis branden. Bijvoorbeeld omdat ze in Azie op reis zijn geweest, ineens een spiritueel inzicht hebben gehad, of gewoon om zich te ontspannen.

Dat laatste kwam er bij mij nooit van, ik krijg standaard knetterende koppijn van die staafjes en kegeltjes. Dus je begrijpt: ik ben niet zo dol op wierook.

Ergens anders op deze site heb ik ook al bekend dat ik dat vaak associeer met zweverigheid en vaag gedoe. Maar toch… Nu ik wat langer bezig ben met essentiele olieen, lijkt het me wel weer eens leuk om het op een andere manier te proberen. Misschien is het een bestanddeel waar ik zo’n koppijn van krijg.

Nou heb ik al een paar keer gehoord over korrelwierook, die je kunt branden op een houtskooltje, dus daar gaan we dan. Geen idee hoe zo’n houtskooltje werkt dus die belandt in een oude bloempot in de keuken. Nadat deze met een hoop gespetter is aangestoken (leuk!) een smak korrels erbij en…

… het huis is totaal vergeven van de rook! Ik moest natuurlijk ook per se de grootste houtskoolsoort kopen dus daar kan aardig wat op. Maar het goede nieuws is: geen hoofdpijn. En het ruikt ook nog wel lekker. Gniffelend staan we in de keuken. We mogen het huis wel luchten zeg!

Tips van lezers:

“De truuk zit ‘m inderdaad in kleine beetjes “voeren”. De kegeltjes zijn vaak gemengd met synthetische geuren.” (Willie)

“De truc is om er vooral niet teveel kruiden op te gooien Isis.” (A©naib)    “Bij de Tuinen (winkel) kun je rookvrije onschadelijke wierook kopen, ik heb het eens voor iemand die een klein kindje in huis had gekocht, dat is misschien een idee? en met die kooltjes is het echt helemaal super: je koopt zo’n mooie schelp en daar doe je dan het kooltje in en dan af en toe een beetje korreltjes erop of nog leuker: maak een eigen mix met korrels wierook en kruiden, ze zijn ook kant en klaar te verkrijgen, maar nog leuker is je eigen favorieten te mengen…..maar kijk eerst eens bij de Tuinen….het zijn hele kleine staafjes! groetjes! ” (maheks)

“Ik hou van wierook….maar dan alleen maar van 1 geur……en van bepaald merk. Namelijk sandelwood van de Xenox (gele pakjes). En eigenlijk is dat niet in combi met het spirituele maar gewoon dat ik het lekker vind ruiken ” (Vlammetje)

“Ik ben ook erg van de Sandelwood, Vlammetje.. Vind ‘t heerlijk ruiken. En ‘t heeft ook iets… vertrouwds, warms, huiselijks.. Kan er m’n vinger niet goed op leggen behalve dat’ t goed voelt als ik zo’n stokje aansteek.” (Eileen Rose)

(maart 2005)

Tja.. dat is nogal wat. Een heksenketel besteld… Ik… ! Op zoek naar achtergrondinformatie kom ik op de website van Nettles en Kettles (aanvullende info november 2006: de winkel is intussen helaas opgeheven) het volgende tegen:

De ketel is het symbool van de godin. Daarnaast is het een veelzijdig voorwerp; in de lente kun je er water en verse bloemen in offeren, ’s winters kun je er een echt vuur of een kaars in branden. Beide mogelijkheden komen zowel ter ere van de god of de godin. Een ketel hoeft niet per se een grootse toverpot te zijn. Een klein keteltje is ook goed.

Een ketel leent zich ook uitstekend om brouwsels in te maken, afkooksels van kruiden of om in te divineren terwijl hij gevuld is met water. Let er dan wel op dat de gebruikte ketel geschikt is voor kookpraktijken en geen giftige stoffen achterlaat in je brouwsels.

Ergens anders lees ik:

Een van de meest gebruikte voorwerpen is de ketel, klein of groot, meestal omschreven een ketel met 3 beentjes. Het getal 3 staat voor voorspoed en zegeningen.

Gebaseerd op mythen en verhalen is de cauldron ook de verpersoonlijking van de cyclus van geboorte, dood en wedergeboorte. Cauldron kunnen gebruikt worden om het element Water te vertegenwoordigen in een ritueel of voor vervoer van water en kruiden buitenshuis.

Ze worden soms geassocieerd met het element Vuur en derhalve kunnen er kleine vuren in worden aangestoken of kruiden en wierook in gebrand. Over een cauldron springen is een vervanging voor het vroegere “vuurspringen” bij een sabbat.

Da’s multi-functie! ;-)

Maar ik vind niet wat ik zoek. Ik vraag me namelijk af of je zo’n gietijzeren ketel niet moet prepareren, dat meen ik me toch te herinneren uit keukenverhalen. Het antwoord krijg ik van een van de lezers; Willie, van Nieuwe Maan: “Voor gebruik insmeren met olijf- of zonnebloemolie. Ook het schoonmaken alleen met olie.”

(februari 2005)

(Aanvulling november 2006: Onderstaande tekst schreef ik in 2005 op de eerste versie van Heksenpad, toen nog ondergebracht bij het gratis ‘web-log.nl’. Intussen is de site verhuisd naar dit eigen domein. Omdat het zo’n grote stap was, laat ik de tekst even meeverhuizen.)

De oplettende lezer zal het opgevallen zijn: de laatste week is er in korte tijd veel bijgekomen op deze site. De ‘verhuizing’ van mijn persoonlijke papieren dagboek naar een openbare site is een feit. Vandaag zijn we ‘bij’ en zullen er meer mogelijkheden voor reacties worden opengesteld.

In de afgelopen week zijn er al veel bezoekers geweest, terwijl de site nog in de opbouwfase zit. Ik ben blij dat het blog z’n doel weet te bereiken. Toch is het voor mij ook een mijlpaal. Na bijna 2 jaar in betrekkelijke stilte gewerkt te hebben aan mijn visie op hekserij, kan nu iedereen zien wat ik doe.

Om deze ‘omslag’ te vieren doe ik een nieuwe bestelling bij Nettles & Kettles (aanvulling november 2006; deze winkel is intussen helaas opgeheven), dit keer een echt heksenketeltje. Een kleintje, maar een echte, erg geschikt voor bijv. een houtskooltje met wierook.

Gepaster kan haast niet toch?

Verder in de bestelling: wierook (natuurlijk), een kaars met zeldzame kruiden en harsen, zoals drakenbloed (van Coventry Creations) en een ketting met sieraad naar een ontwerp van Amy Brown. (Die van die elvenkaart uit log ‘Voorjaarsbelofte‘. Een prul van een sieraad trouwens, het ding houdt het nog geen week vol.)

Achteraf: het effect van een houtskooltje met kruiden in het kleine keteltje is geweldig. Wat een dramatisch gezicht, hoe die rook uit het keteltje omhoog dampt! (En natuurlijk gooi ik er weer te veel op, heeft iemand een mistlamp? )

Nu ik zo’n 2 jaar verder ben met het verdiepen in hekserij, groeit de verzameling heksenspulletjes.

Hier en daar iets Egyptisch (onvermijdelijk als je de naam Isis kiest), tarotkaarten, kruiden, essentiele olieen etc.

Om die troep eens een plek te geven maak ik een speciale doos vrij, waar alles in kan. Vertwijfeld stop ik de spullen in een kale doos. Had ik niet nog ergens een stuk plakfluweel?

Voor ik het weet sta ik te knutselen, knippen en plakken. Uiteindelijk staat er een keurige donkerblauwe doos, met zwart fluweel en zilveren accenten in mijn werkkamer.

Nog even en ik zit er pentagrammen op te borduren… Het moet niet gekker worden!

Februari 2005: van alle heidense tradities voel ik me nog het meest thuis bij de Noordse Traditie zoals bij het Rad.

Van de site geplukt:

De Noordse Traditie is een levensbeschouwing die haar oorsprong vindt in geloof en gebruiken van onze heidense Germaanse voorouders.

Hun mythologie, rijk aan symboliek, schetst een beeld van een wereld bevolkt door goden en godinnen, helden en reuzen, dwergen en draken.

Het Rad, een netwerk voor de Noordse Traditie in Nederland, ziet het als een uitdaging oude kennis en nieuwe inzichten te verweven tot een vorm die aansluit bij de eenentwintigste eeuw.

Ik heb ik al een paar keer op de site gekeken, maar nu ga ik het doen: ik ga in april naar een doe-dag!!

Ik slik mijn angst voor zweverigheid in en ga op zoek naar een voorwerp om mee te nemen:

DE NOORDSE TRADITIE DOE-DAG

Voorouders, een verrijkende ervaring. Vele voetstappen zijn ons voorgegaan. Welke kennis, wijsheid en vaardigheden zijn zoal te vinden in de hallen van onze voorouders? Ze spelen een belangrijke rol in asatru.

Op deze doe-dag gaan we onderzoeken wat voorouders voor ons betekenen, brengen we door middel van een trance-reis een bezoek aan een van hun hallen en eren we hen in een ritueel. Het is de bedoeling dat we aan het begin van de dag een altaar voor de voorouders opbouwen.

We vragen iedere deelnemer hier een voorwerp voor mee te nemen. Iets dat voor jou symbool staat voor de voorouders, zoals bijvoorbeeld een foto of sieraad.

Januari 2005 begint gelijk met een goed voornemen: ik start met een introductiecursus sterrenkunde. Hoewel mijn vader mij vroeger heel veel over sterren en mythologie heeft geleerd -we stonden vaak samen naar de nachtelijke hemel te kijken- is toch veel informatie versplinterd of zelfs helemaal weggezakt. Even stevig opfrissen dus!

Voor eens en voor altijd van die onduidelijkheid af; voortaan weet ik precies de belangrijkste sterrenbeelden aan de hemelbol te vinden en snap ik ook eens hoe dat nou zit met die dierenriem.

Op de Midwinter Fair in het Archeon, treffen we een tarotlezeres die ons verrast met haar interpretatie van de kaarten. Ze haalt er rake kenmerken uit. Terwijl ik ernaar sta te kijken, realiseer ik me dat ik dat niet snel zou doen. Kaarten voor een ander leggen.

Dat past niet bij het beeld dat ik van mezelf heb en al helemaal niet bij het beeld dat anderen van mij hebben. Toch zou dat de enige echte manier zijn om het tarotleggen goed te oefenen en bovendien; ik heb die kaarten toch ook niet voor niets gekocht?!?

Enige tijd later ben ik met een vriendin op een congres, waar een tarotlezeres zit die de bezoekers kan adviseren over hun carriere. Mijn vriendin is geinteresseerd, we willen ons inschrijven maar de lijst blijkt… vol. Daarop zeg ik eigenlijk impulsief; “nou ja… dan doe ik het toch een keer voor je?”

Zo gezegd zo gedaan. Twee wetenschaps-juffies aan de haal met tarotkaarten …
Maar opnieuw liegt de uitslag er niet om; de Wereld:

Nou is een van de regels om vooral je ‘gevoel’ te volgen bij het kijken naar de kaarten en zeg nou eerlijk: deze kaart geeft toch een heel andere indruk dan de vorige? Terwijl het bij beiden om hetzelfde onderwerp ging: carriere.

Aardig detail: de dag erop voel ik me totaal afgebrand en uitgeblust. Toeval, of is dat tarotlezen zo vermoeiend?
(januari 2005)

Omdat we hier in huis allemaal moeite hebben met het opzitten en pootjes geven op 25 en 26 december, hebben we een aantal jaar geleden al besloten om van de maand december een feestmaand te maken. Nog niet wetend dat dat dan joel, of yule, of midwinter, of wintersolstitium genoemd werd.

Al een paar jaar zetten we het huis nu in de kerstsfeer, nodigen vrienden en familie uit en vieren de hele maand dus min of meer kerst. Hoe dan ook: al voordat ik me bezighield met hekserij, hadden wij dus ons kerst’ritueel’ al .

(december 2004)

Hier was ik nou precies naar op zoek: een overzicht van de goden en godinnen per ‘cultuur’, duidelijk toegelicht wat de verschillen en overeenkomsten zijn. Het boek: “Encyclopedie van Westerse Goden en Godinnen” van Joke en Ko Lankester.

Van de site geplukt:

De Encyclopedie van westerse Goden en Godinnen geeft een overzicht van de religies van Europa en het Nabije Oosten vanaf de Nieuwe Steentijd tot de komst van het christendom.

Ingedeeld naar de religies van het Nabije Oosten, Egypte, de Helleense beschaving, Romeinen, Kelten en Germanen, worden de belangrijkste Goden en Godinnen van deze pantheons in alfabetisch gerangschikte artikelen beschreven.

Elk van deze culturen wordt uitgebreid ingeleid, zodat de Goden en Godinnen in de juiste context worden gezet.

(december 2004)

Met de exemplaren van Wiccan Rede ben ik erg tevreden. Het is een prima vormgegeven blad, met inhoudelijk voldoende verdieping, je merkt duidelijk dat deze mensen al jaren bezig zijn.

Opmerkerlijk is wel dat het tijdschrift zowel teksen in het Engels als in het Nederlands bevat, dat is even wennen. Meer over de Wiccan Rede kun je hier lezen.

Van de site geplukt:

In de lente van 1980 verscheen het eerste echte nummer van Wiccan Rede. Het is een onafhankelijk tijdschrift, geeft informatie over de Oude Religie en alles wat daarmee samenhangt, en is een forum voor contact en discussie. Zo verschenen er artikelen over de jaarritmen, de jaarfeesten, de psychologie van de Oude Religie, over rituele voorwerpen, rituelen, kruiden, muziek, magie en occultisme, poëzie, persoonlijke visies, enzovoort. Wiccan Rede is tweetalig: ongeveer 30% van de artikelen is in het Engels. Vanaf 2003 heeft Wiccan Rede een meer professioneel jasje gekregen en is de inhoud belangrijk uitgebreid. Zo komen nu zowel de inwijdingstraditie als de moderne solo-hekserij duidelijker aan bod. Ook andere magische tradities treden voor het voetlicht.

Andere tijdschriften: (bijgewerkt november 2006)

• Balder. Niet echt een ‘heksentijdschrift’ want het wordt uitgegeven door het Rad, een Asatru groep. Hier lees je er meer over. Ik ben al enige tijd lid, hoewel het er een beetje als een clubblaadje uit ziet vind ik er meestal toch wel wat leuks in.
• Pagan Dawn (engelstalig). Ook niet speciaal een ‘heksentijdschrift’, het is een uitgave van de Pagan Federation. Ik ontvang het blad omdat ik lid geworden ben van de PF. ‘t Ziet er werkelijk als een glossy uit, impressive! Lees hier meer.

Na een hoop gezoek kom ik er achter dat het tijdschrift Wiccan Rede los te koop is bij Frontier Bookshop.

Na alle new age winkels, is dit wel weer een aparte ervaring. Het blijkt dat de eigenaar van de boekhandel ook uitgever is van een tijdschrift en diverse symposia organiseert op pseudo-wetenschappelijk gebied.

Binnen enkele minuten word ik gevraagd om ook te komen spreken op het symposium (“waarover dan? hoe weten jullie wat ik te melden heb?”), krijg ik diverse boeken onder mijn neus geduwd – van ufo’s en graancirkels tot mayacultuur en atlantis – en komen de medewerkers van de winkel tot de conclusie dat ik een ‘indigo-kind’ (ook wel nieuwetijdskind) ben.

Nou heb ik in mijn studies veel gehoord, maar deze term is nieuw voor me. Geprikkeld neem ik het boek mee, nieuwsgierig in welk hokje ik nu weer geduwd ben: “De Indigo-kinderen” van Lee Carroll & Jan Tober.

In mezelf mopperend lees ik het boek in één ruk uit, om het direct in de kast te zetten met het voornemen hier nooit meer in te kijken. Verhalen over lichtwerkers, over ‘bijzondere kinderen met een bijzondere missie, mensen met ander gedrag en bewustzijn dan ooit in de geschiedenis zijn aangetroffen’… een prima boek voor mensen die zichzelf bijzonder willen voelen, maar van al die zweverigheid word ik vooral ontzettend sjagrijnig.

Wanneer ik dit vertel in de boekenwinkel krijg ik te horen dat dat vooral veel over mij zegt en dat is inderdaad het enige antwoord dat ik had kunnen verwachten.

Toch raak ik ook geboeid door de mensen van de boekhandel. Het zijn mensen die duidelijke keuzes maken in hun leven, apart en ik zou het zo niet direct doen, maar wel intrigerend. Zo spreek ik bijvoorbeeld een vriendelijke jongen die er van overtuigd is dat mensen verslaafd zijn aan suiker en die zelf koste wat het kost suiker probeert te vermijden. Lijkt me een aardige opgave!

(november 2004)

Langzaam begint de nieuwe levensstijl vorm te krijgen. Telewerken rulez!

Niet meer elke dag naar kantoor, soms gewoon even een middagje werken in een grand cafe incl. gsm, uurtje het museum in en weer verder werken. Nog mooier: ’s ochtends uit bed rollen, 7 uur aan een stuk doorwerken en daarna… een half uurtje in bad :-) .

Vandaag is de kaars opgebrand die ik van de online heksenwinkel binnenkreeg op de dag dat ik niet meer full time op kantoor hoefde te werken. Morgen begin ik met het schrijven van 3 scenario’s.

Bij de zending zat ook een flyer voor de Midwinter Fair in Archeon. Veel bezocht door heksen, maar eigenlijk voor de hele familie wel leuk. Oftewel: We gaan!

(november 2004)

Het is natuurlijk niet helemaal toevallig dat ik de naam Isis heb gekozen.

Ergens zit wel een interesse in Egypte waar ik meer mee zou willen doen. Dan tref ik, tijdens het herfst-opruimen, in een doos uit het ouderlijk huis een Egyptische leren portemonnee.

(Foto eigen beheer.)

Kennelijk van mijn vader, of meegekomen uit een ander familiehuis. Die kleine toevalstreffertjes maken het leuk, de portemonnee mag mee neer de vensterbank.

(november 2004)

 
(“Automne” beschikbaar gemaakt door Christophe Vacher. Te zien bij Duirwaigh Gallery.)

Met al dat lezen over seizoenen en veranderingen in de natuur, merk ik dat ik zelf ook weer lekker in mijn herfstritme zit. Het is weer tijd voor kaarsjes, tijdschrift met een kop thee, muziekje erbij.

Wat wel nieuw is is dat ik, net als mijn moeder, eens de zomerkleren naar zolder breng. Ik heb dat onderscheid nooit willen maken; ‘Je gaat toch tussendoor op vakantie?’, maar het heeft tegelijk wel iets lekkers.

Het huis wordt in allerlei opzichten toch meer afgestemd op het leven binnenshuis.

(november 2004)

In mijn zoektocht naar informatie over hekserij en heksenspulletjes, beland ik in diverse new age winkels. Laat ik eerlijk zijn: deze heb ik de afgelopen ehm… 10 jaar weten te vermijden.

Ik heb er moeite mee. Bij de ingang een bord met mensen die allerlei paranormale diensten aanbieden, rijen vol boeken over ’spirituele paden’ … sorry, maar voor mij snel ‘zweverig’. En het woord new age staat daar bij mij bijna synoniem voor, net als de geur van een zwaar bewierrookte ruimte, overigens.

Toch ontdek ik een van die winkels dat een van mijn cd’s, die ik nooit echt heb weten te plaatsen… onder de categorie new age valt. Aaargh-gruwel-hmpf! Het lijkt dat ik mijn definitie van new age weleens mag heroverwegen.

(november 2004)

(november 2004)

In de afgelopen tijd heb ik veel op internet gesproken met heksen, maar behalve Eucalita en de vriendin die een heks bleek te zijn, ontmoet ik weinig heksen ‘in real life’. Dus meld ik me aan bij het Amsterdamse HeksenCafé (HC) Merry Meet.

Ik heb intussen begrepen dat het contact met heksen soms erg stug kan zijn. Het is nog steeds een afgeschermde wereld en zo ervaar ik het ook. Je moet jezelf voorstellen en dan ‘goedkeuring krijgen’, iets dat me op mijn zenuwen werkt. Ik stuur 2 voorstelmails om mezelf toe te lichten.

Ook bespreek ik op het EZH-forum mijn angst om ‘afgewezen te worden’. Daarop krijg ik een heel hartelijke uitnodiging van de heks die het HC in Utrecht organiseert, ik voel me helemaal opgelucht en neem me voor om dat over een tijdje zéker te doen.

Uiteindelijk (met intussen al heel wat weerzin tegen deze geheimzinnigheid) ben ik door de ballotage-commissie van Merry Meet en ga ik in november 2004 met veel reserves naar m’n eerste bijeenkomst.

Ik ben wat vroeg en tref weinig mensen, behalve een nors ogende jongen tegen wie ik mijn mond maar hou. Dan komen de organisatrices binnen stuiven, met een hoop spullen. Het is bijna kerst dus een van hen heeft een grote tak bij zich, maar het meest verbaasd ben ik over de enorme hoeveelheid eten die op tafel komt (een afspraak met de beheerder van de locatie, drank moet je daar kopen, maar eten mag je zelf meenemen). Later hoor ik dat dit typisch is voor het Amsterdamse HC.

De avond zelf vind ik niet makkelijk, ik heb moeite met al die onbekende mensen -waaronder zoals te verwachten aan aantal zeer ‘zweverige’ tiepes, maar evenzoveel tiepes zoals ‘jij en ik’- en vertrek al vroeg. Wel hoorde ik dat er ook van dit cafe weer een forum is. Daar meld ik me aan, waarbij ik op het eerste gezicht meteen geweigerd word:

… Het merry meet forum is een besloten forum speciaal opgericht voor mensen die aanwezig zijn tijdens bijeenkomsten of tijdens het heksencafé. Nu heb jij echter niks ingevuld over jezelf en heb ik dus geen idee wie je bent en weet ik dus ook niet of je reeds al een keer aanwezig bent geweest of gewoon graag lid wilt zijn van ons forum. Ik zou je dan ook willen vragen op dit mailtje te reageren met vertelen wie je bent als je een keertje langs bent geweest zodat ik je aanmelding goed kan keuren…

maar na een toelichting dat ik al op het HC ben geweest en benieuwd ben naar de daar gemaakte foto’s, mag ik alsnog op het forum komen. Dit is een irritant bijverschijnsel van hekserij, overal die goedkeuringen, voorstelmails en beschermende regels.

Kennelijk is het aantal aanmeldingen groter dan ik had kunnen inschatten, hekserij is een groeimarkt that’s for sure en ik kan me voorstellen dat dat voor een HC ook soms rommelig is. Misschien dat het makkelijker is om eerst even met wat mensen te kletsen op dit forum, voordat ik me weer laat zien in het café, want daar ben ik even klaar mee… De sfeer is online in elk geval heel hartelijk.

Loading...

Halloween – Siouxsie and the Banshees.mp3
Oktober 2004.Samhain; het heksen-Oud & Nieuw komt dichterbij, tijd om plannen te maken voor het nieuwe jaar.Ik ben een beetje te druk geweest om me met hekserij bezig te houden, iets dat me vaker opvalt; het gaat met golfbewegingen. Momenten van verdieping en rust wisselen elkaar af, misschien tijd om e.e.a. een plaats te geven.

Voor mij is de periode rond Halloween een goed moment om alle informatie die ik heb verzameld verder bij elkaar te brengen. 2 mappen vol, een fantastisch gezicht .

Wat betreft het plannen maken voor het nieuwe jaar, evalueer ik mijn carriere en leven na ruim een half jaar bij deze werkgever. Mijn ogenschijnlijk losse stukken cv en interesses zijn samengevallen.

De belangrijkste conclusie is toch dat ik niet verder wil op een kantoor, het past niet bij me. In het nieuwe jaar ga ik mijn freelance-activiteiten weer verder naar voren brengen.

Halloween zelf vier ik met een vriendin die intussen weet van mijn heksen-interesse, die geeft me nota bene een nieuw heksenboek kado! “Meer magie” van Marian Green. Ook ontmoet ik kort Eucalita nog, wel gepast op zo’n dag.

(Fotograaf: Thea Heijstee.)

Ook wel genoemd Herfst-equinox, of Mabon; tijd voor het bedenken van nieuwe voornemens!

(herfst 2004)

(Ter beschikking gesteld door Calvin J. Hamilton van Solarviews.)

Voor een wetenschapper is astrologie moeilijk te behappen. Want de sterrenbeelden die wij zien, zien wij alleen maar zo, omdat we ze vanaf aarde zo zien. De meeste sterrenbeelden bestaan dus niet echt. De sterren staan lichtjaren uit elkaar en horen vanaf een andere plek in het universum gezien, helemáál niet bij elkaar.

Ook zijn er veel meer planeten dan wij in ons astrologische stelsel kennen. Er zijn in anders stelsels al ruim 150 planeten ontdekt, dus wat zou dat dan allemaal betekenen?

Toch heb ik ook mijn twijfels.
Het is overduidelijk dat de Maan iets met onze aarde doet. Niet alleen in de vorm van eb en vloed, geboortegolven etc. maar zelfs de politie stemt het beleid er op af. (Standaard staan met volle maan extra veel ME-busjes op de pleinen in Amsterdam). Om zoiets kun je niet heen. Maar ik heb er dus geen verklaring voor.

Al enige jaren krijg ik via een vriendin voorspellingen van Astrology Zone doorgestuurd. Deze komt naar mijn idee regelmatig met verbluffende resultaten, hoewel je wel af en toe rekening moet houden met het feit dat zij in de USA zit (af en toe een dag meer of minder in ogenschouw nemen dus). Probeer het zelf maar uit.

Mijn voorspellingen voor de komende tijd: ‘a new sense of freedom and ease… new people open up new interests, more events and a richer lifestyle’. En de tip die ik krijg voor 2005: gooi alle oude verplichtingen eruit. Okee…

(Nabeschouwing in maart 2007: ik kan inderdaad terugkijken op grote veranderingen in mijn leven. Veel nieuwe mensen, nieuwe kennis en ervaringen en inderdaad een rijker leven. In 2005 zijn ook veel oude verplichtingen op de helling gezet, vooral met het apart gaan wonen van mijn levenspartner. Liefde in 2 huizen. Meer vrijheid, beter gevoel.)

Tot slot, even relativeren met de mening van iemand die astrologie weinig serieus neemt: Klik hier.

(herfst 2004)

Precies de dag nadat ik de map voor mijn ‘Book Of Shadows’ (dagboek) heb uitgezocht, en terwijl ik bezig ben om alle losse elementen bij elkaar te voegen, is mijn laatste full time-kantoordag. Samengevoegd blijk ik precies bij pagina 30 te zijn. En precies vandaag komt de eerste bestelling van de heksenwinkel thuis binnen.

(herfst 2004)